ประวัติการทอเสื่อ

IMG00364-20060302-0600

ประวัติความเป็นมา

ก่อน พ.ศ. 2490 วิถีชีวิตของชาวบ้านอีสานไม่เปลี่ยนแปลงมากนัก บ้านเรือนที่อยู่อาศัยยังคงปลูกเรือนด้วยไม้ไผ่บ้าง ไม้เนื้อแข็งบ้าง เกือบทุกเรือนจะใช้เสื่อหรือสาดปูนั่ง ปูนอน ตามกาลเทศะอันควร เสื่อใน
ยุคนั้นมีทั้งเสื่อแบบหยาบ ๆ และเสื่อประณีต เสื่อเป็นของใช้สำหรับบ้าน มีมานานเช่นเดียวกับพรม จนคนมักจะพูด ติดปากกันว่า “เลี้ยงดูปูเสื่อ” และตามประเพณีทางศาสนาพุทธในประเทศไทย ก็นิยมใช้เสื่อเป็นเครื่องอัฐบริขารอย่างอื่นในพิธีอุปสมบทหรือพิธีทอดกฐิน
จุดมุ่งหมายในการทอเสื่อจึงเป็นไปเพื่อใช้สอยในครัวเรือน บ้านใดไม่มีเสื่อใช้ถือว่าพ่อแม่ ลูก
เกียจคร้าน ไม่มีฝีมือ หนุ่มสาวที่แต่งงานใหม่หรือขึ้นเรือนใหม่ จะต้องมีฟูก หมอน เสื่อที่ฝ่ายหญิงจัดเตรียมสะสมไว้เป็นของขึ้นเรือน ความจำเป็นดังกล่าวนี้ ทำให้มีการทอเสื่อไว้ใช้ หรือหาแลกสินค้าจากหมู่บ้าน
อื่นไว้ติดบ้านเรือน เสื่อจึงมีความสำคัญในฐานะที่ทำให้ที่อยู่อาศัยน่าพักพิงทั้งในยามตื่น และยามหลับนอน และยังใช้กำบังแดด ลม ฝน ข้างฝาเรือนได้อีกด้วยนอกจากนั้น ชาวบ้านยังทอเสื่อเพื่อถวายเป็นไทยทานให้กับวัดเพื่อบำรุงศาสนาในฤดูเทศกาลต่าง ๆ เช่น บุญผ้าป่า วันเข้าพรรษา และบุญทอดกฐิน เป็นต้น และชาวบ้านยังนำเสื่อทอ เหล่านั้นไปแลกกับสิ่งของอื่น ๆ กับหมู่บ้านใกล้เคียง ดังนั้น พอจะสรุปได้ว่าวัตถุประสงค์ของการผลิตเสื่อทอของชาวบ้านในอดีตนั้นก็เพื่อการใช้สอย เพื่อการทำบุญสุนทาน เป็นของฝากญาติมิตร เพื่อแลกเปลี่ยนกับสินค้าอื่นหรือเพื่อการจำหน่ายเพียงเล็กน้อยในบางครั้ง

About these ads

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s